บทที่ 97 หรือว่าจะ...

สายลมยามสายพัดเอากลิ่นไอแดดอบอุ่นเข้ามาปะทะกระจกบานโตของหอศิลป์ รถยนต์ซีดานสีดำสนิทของติณณ์เคลื่อนตัวออกจากหน้าอาคารไปได้พักใหญ่

หลังจากที่ชายหนุ่มแสดงความห่วงใยและกำชับให้เลขาฯ คอยดูแลเธออย่างดีที่สุด แม้เจ้าตัวอยากจะอยู่ดูแลเธอต่อใจแทบขาด แต่ภาระการประชุมด่วนกับผู้ถือหุ้นต่างประเทศก็บีบให้เขาต้อง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ